Mercredi 10 février 2010
3
10
/02
/Fév
/2010
12:52
E òc, lo must know
del torista francés que se passeja dins la campanha anglesa es back. Ara que sabètz çò que cal pas doblidar abans de partir ( cf Lo guidet de subrevida en Anglatèrra 1 : çò que cal pas doblidar
abans de partir ), vaquí çò estranh que se pòt trapar un còp qu’i sètz !
1. Las rotas : es çò mai evident en i pensant, soi segura que sètz totes a vos
dire : « Mas nos pren per de nècis aquela colhona, tot lo mond o sap qu’en Anglatèrra, cal rotlar a esquèrre… »… d’accòrdi, d’accòrdi, mas fa pas jamai de mal d’o remembrar ( es pas per
ren que sus los primièrs mètres aprèp la sortida del tunèl que passa jos la Mancha, i a marcat en gròs sus la rota : « Keep your left ». Mas las especifitats anglesas concernisson pas
solament lo sens de circulacion, mas tanben de detalhs pro saboroses per èsser notats. De’n primièr, pensi qu’avètz ja totes ausit dire que las distàncias en Granda-Bretanha son marcadas en
miles ( un mile val a la gròssa 1600 mètres ). Es verai, mas solament sus las rotas nacionalas ! Sus las autorotas, las distàncias son marcadas en quilomètres. Donc imaginatz un pauc :
sètz accompanhat per un amic dins vòstra veitura, e los panèls sus la nacionala marcan 69.6 entre Folkestone e Londres. Passatz sus l’autoròta, e d’un còp, vesètz : London : 111. Vesi
d’aquí la scèna :
« Mas cossí as
poscut te plantar coma aquò ? Sabes pas legir una mapa o qué ? Ton GPS es pas qu’una merda ! »…. Ne risi pas que d’i pensar !
A, una autra causeta a prepaus de l’autorota : s’avètz dins vòstra veitura un
nenon que demanda de s’arrestar, o cal far tre la primièra aira de repaus que vesètz, que n'i a pas que totes los cinquante o cent quilomètres !
2. Los pubs : coma de costuma, quand òm es pas a cò sieu, òm ensaja de trapar
d’endreches pas tròp car per manjar ( e se possible d’endreches ont servisson de causas que se trapan pas en França ). Per aquò, los pubs son una bona solucion, que son pas coma los cafès
franceses e que servisson de qué manjar tota la jornada, emai lo ser fins a nòu o dètz oras ( aprèp, son la cervesa e lo whisky que son reis ). Mas lor foncionament son un pauc diferents dels
cafès franceses que servisson a manjar, e o val melhor saupre, si que non poiretz esperar un brieu abans de manjar. En França, dintratz, vos assetatz e esperatz que qualqu’un ven prene vòstra
comanda. Se fasètz coma aquò en Anglatèrra, sètz pas prèstes de manjar. Cò que cal far, es vos assetar, notar vòstre numèro de taula, e anar comandar a la banca. A, al passatge, vos cal tanben
pagar quand comandatz, donc la jogatz pas a la : « sorri, aive forgotten mai vallèt… euh mai purse at… tou…. At mai tabel… » ( revirada : ai doblidat mon pòrtemoneda a ma taula
).
3. Los taxís : se sètz dins una vila ont i a
pas de metrò e qu’avètz pas de veitura per dintrar dins vòstra ostalariá ( o que la volètz pas prene en prevision de tot çò qu’anatz beure dins la serada ), la melhora solucion es de
trobar un taxí. La bona
novèla es que n’i a segurament mai en Anglatèrra qu’en França, e que coma es una causa costumièra ailà de’n prene un, son mens cars. Question : mas ont ne trapar un, s’avètz pas lo numerò de
telefòn d’una estacion de taxís ? Simple : cercatz un pub. Pas per dintrar dedins e demandar lor telefòn coma dins de films a la con. Non, es
una tecnica d’una logica sens falha : coma i a totjorn de mond que se meton de ganarras, los taxís esperan en defòra dels pubs los que seràn pas en estat de dintrar a cò lor dins lor veitura o sus lors pès.
Logic, non ?
Me vau arrestar aquí per uèi, e un
darrièr punt : coratge als menaires que vòlon gardar lor veitura :
Se'n pòt trobar dos o tres coma aquò en Anglatèrra. Aquel es conegut jos lo nom de "Magic Roundabout"...
Al còp que ven !
Nan lo Penche
